साताका तीन लघुकथा

  • २ आश्विन २०७९, आईतवार ००:४२ मा प्रकाशित
  • साताका तीन लघुकथा’को उन्नाइसौंँ शृङ्खलामा नमस्ते आधुनिक लघुकथा मञ्चमा यो साता प्रेषित गरिएका लघुकथाहरू मध्ये निम्न तीन लघुकथाहरू (लिभिङ टुगेदर, ढुङ्गाको जात र अन्धविश्वास) छनोट गरी प्रकाशन गरिएको छ।

    [१] लघुकथाः लिभिङ टुगेदर

    ✍️ नर पल्लव
    क्षणिक उन्मादको आवेगमा ‘लिभिङ टुगेदर’ को आधुनिक फेसन अनुकरण गर्दै मृगेन्द्र र निशा ‘लिभिङ टुगेदर’मा सँगै बस्न थालेका थिए। उन्मुक्त भएर स्वच्छन्दतावादी जीवनको सोख राख्ने त्यो जोडी आफ्नै स्वप्निल लोकमा डुबेको थियो। ‘प्लस टु’ गरेपछि दुबै जना पढ्नका लागि सहर आए । सहरको चकाचौँध वातावरण माझ उनीहरू एउटा फ्लेट भाडामा लिएर मस्तीमा झुम्न थाले। उता गाउँघरमा दुबैका अभिभावकहरू आआफ्ना छोरा र छोरीको पढाइप्रति निश्चिन्त थिए।

    सिमसिमे झरी परिरहेको थियो। निशा रिसले मुर्मुरिएर बरन्डामा बेचैन अवस्थामा मृगेन्द्रको प्रतीक्षा गरिरहेकी थिई। मृगेन्द्र ज्यादै नै थकित अवस्थामा देखिन्थ्यो। कारबाट झरेर ‘हेलो डार्लिङ’ भन्दै ऊ निशा नजिक पुग्यो। क्रोधित मुद्रामा घाइते सिंहिनीझैँ निशा मृगेन्द्रमाथि जाइलागी। रिसले चुर हुँदै मृगेन्द्रको कठालो समाउँदै ऊ रन्किन थाली, “यू स्काउन्ड्रल। हाउ डेयर यू लाइ टु मी ? मलाई किन ढाँटेको ?”

    “के भयो ? ह्वाइ आर यू सो मेड एट मी ? किन यसरी जङ्गिएकी ?” मृगेन्द्रले अलि शान्त भावमा सोध्यो ।
    “ह्वाइ डिडिन्ट यू टेल मी डेट यू आर मेरिड ? किन सिङ्गल छु भनेको, हँ ?” निशा मृगेन्द्रमाथि आक्रोश पोख्न थाली।

    “लिसेन टु मी फस्ट। पहिले कुरा बुझ न । कुरा के हो भने…..।” मृगेन्द्रको कुरा टुङ्गिन नपाउँदै “माइ फुट ! यू फ्रड। गो इन्साइड द रुम एन्ड आस्क योर वाइफ।” भन्दै ऊ बेड रुमभित्र पसी। आफ्ना लुगाफाटा लगेजबेगमा राखी र कम्पाउन्ड गेटबाहिर निस्की। टेक्सी लिएर ऊ सरासर बस पार्क पुगी। बेन्चमा बसेर कोक पिउदैँ अलिक बढेको पेटमा हात राख्दै सोच्न थाली, अब यसलाई लिएर बाँचू कि यो सँगै अन्तिम सास फेरूँ…..?” ऊ किंकर्तव्यविमूढ भई।

    अर्को दिन बलात्कृत भनाउँदी उसँग अन्तरवार्ता लिन मिडिया ऊ नजिक झुम्मिन थाल्यो।


    बुद्धनगर, काठमाडौँ

    [२] लघुकथा : ढुङ्गाको जात

    ✍️ विवेक दुलाल क्षेत्री’दमक’
    बगरमा थुप्रै ढुङ्गाहरु थिए । एउटा मानिसले केही ढुङ्गा लिएर घर गयो ।
    श्रीमती बर्तालु थिइन् । धर्मकर्म भनेपछि हुरुक्क हुन्थिन् । श्रीमतीले एउटा ढुङ्गा पूजाकोठामा लगेर अबिर दलिन् । शिवजी मानेर पुज्न थालिन् ।

    एकदिन त्यो घरको सानी नानीले अर्को ढुङ्गा लिएर पूजाकोठामा गई । सानी नानीको हातमा ढुङ्गा देख्नेबितिकै अबिर लगाएको ढुङ्गा बोल्यो,- “तिमीले मेरो स्थान कदापि लिन सक्तैनौ । अब म साधारण ढुङ्गा होइन । उपल्लो ढुङ्गाको जात भैसकेँ ।”

    उसको कुरा अस्वाभाविक मान्दै नानीको हातको ढुङ्गाले जवाफ फर्कायो,- “तिमीमा मान्छेको ठूलो सानो भन्ने घृणित् स्वभाव पनि सरेछ है !”
    दमक बजार ,झापा
    हाल – अबुधाबी ,युएई ।

    [३] लघुकथा : अन्धविश्वास

    ✍️ तिलक तारामी “रेशाली”
    बिहान उठ्नेबित्तिकै सिमाले दाँया हातको पाखुरामा असहज महसुस गरिन् । नियालेर हेरिन् । त्यहाँ नीलडाम रहेछ ।

    आफ्नो पतिलाई देखाउँदै भनिन्,- “यता हेर्नु न, बोक्सीले टोकिछे नि । धामीकहाँ जाऔँ न । फुकफाक गराउनु पर्यो ।”

    “बोक्सी, धामी, झाँक्री यी सब अन्धविश्वास हुन् । यस्तो कुरामा पनि विश्वास गर्ने ? बरु स्वास्थ्यचौकी गएर परीक्षण गराउनु पर्छ ।” पतिले भने ।

    त्यसपछि पतिले बाइक स्टार्ट गरे । पत्नी पछाडि बसिन् । बाइक सररर अगाडि बढ्यो । अलि पर पुगेपछि पतिले झ्याप्प ब्रेक लगाए । झण्डै बाइक पल्टिएन् ।

    “के भयो ? किन एक्कासि ब्रेक हान्नु भएको ?” पत्नीले सोधिन् ।

    “के हुनु नि ? उता हेर न । कालो बिरालोले बाटो काट्यो ।” पतिले भने ।
    बुटवल-११, रुपन्देही

    Leave a Reply

    Your email address will not be published.