१.
सबैको भाग्यमा कहाँ मिल्छर प्रेमिल हातहरु,
जरानै उखेलियो अनि कहाँ रहन्छन् पातहरु।
२.
त्यो बेला निकै रमाइला थिए सम्बन्धका बातहरू,
बिस्तारै बिस्तारै छुट्दै गयो मिले केवल घातहरू।
३.
तिमीले दिएर गयौ सोच्न नसकिने अनगिन्ती घातहरू,
मेरो भाग्यमा लस्कर लागेर आए यी दु:खका जमातहरू ।
४.
कस्तो अचम्मको हुँदोरहेछ, यो मान्छेको जातहरू,
सधैँ वेदनाले भरिन्छ मन पार्दै बज्रपातहरू ।
५.
चुँहिने खरको छाना मुनि छन्, यी अनिदा रातहरु,
गरिब भनी छोड्यौँ तिमीले झट्कार्दै मेरा हातहरू ।
दुर्गा आचार्य
मोरङ