कविता
दुर्जन हो बोल्छ सँधै, सामु तिम्रो आडम्बर !
सन्देह धम्की डर, ल्याउँछ जो बारम्बार !!
जल्छ मुटु देखी कृति, दुष्टको त्यो आचरण !
सके निन्दा गर्छ ऊ, कि आउँछ पद शरण !!
मिथ्या हुन याचना सबै, उसका ति रोदन !
मुसो छिरी सर्प हुने, बुझ्नु उसलाई त्यो दिन !!
बुढो जति भएपनी, दुष्ट मन दुष्टै रहन्छ !
पाके पनि धेरै त्यो, तितो फल तितै रहन्छ !!
लिनु है ज्ञान सदा, दुश्कर्म कलंक हो भनी !
त्याग्नु त्यो मुलतः आर्जन बिद्या सम्मान पनि !!
दुधरास, दाङ