१.
ऋतु ग्रिष्ममा ताती पृथ्वी पलाउँछन् मुनाहरू,
हठीका पनि पुगेसी म्याद खुस्कन्छन् तुनाहरू ।
२.
गर्छु भन्याै गरेका गरै छाै शून्य अठचालीस देखि यता,
याे मैले हो ऊ पनि आफैँले भनी गरेछाै उल्टाे हाे कि कता।
३.
खेल नानाथरी गरी बगायाै पानी बिनाको खाेला,
पुग्नु थियो चुचुरो पुग्याै पनि पुगेसी देख्याै होला ।
४.
गरिब दु:खी र पिछडा मात्रै देख्याथ्याै त्यतिखेर,
आफू ढलीमली गर्न पाएसी बिर्सेका साथी हेर ।
५.
मर्ने बेला साेच्नु त उल्टो नामको के काम,
कमाउनु कमायाै मित्र हो आफ्नै बद्नाम ।
✍️ रामप्रसाद पुरी
बादेल, खाेटाङ ।