
कविता – खै एकताको बल ?
नेपाली धरणी सुयोग्य गतिलो पाएर खै के भयो ।
खोजी शान्ति विकासका पलहरु पर्खी सँधै रुन्छ यो ।।
अर्को चन्द्र जितेर सोच्छ कहिले पुग्ने भनी मङ्गल ।
खुट्टा तान्न पछार्न मात्र कसियौं खै एकताको बल ।।
चल्दै सृष्टि हिमाल शैल चुचुरा भेट्यौ सफा झल्मल ।
छन् भण्डार जडीबुटी खनिजका पग्लेर बग्छन् जल ।।
लाग्दा घाम सँधै विहान पखमै हुन्छन् चुली झल्झल ।
होस् आकर्षण विश्व पर्यटकमा खै एकताको बल ।।
डाँडा खोँच गरा र खेत हरिया भेटने पहाडी जग ।
धेरै ताल नदी सलल्ल झरना छन् श्रोतले जग्मग ।।
बोक्छन् धेर पहाडले विविधता लाग्नेछ देवस्थल ।
यस्तो राष्ट्र उठोस् उठाउन भनी खै एकताको बल ।।
चौडा फाँट मधेशका सब गरा खाद्यान्नले टन्न छन् ।
हात्ती बाघ बँदेल बाँदर तथा गैँडा यहीँ चर्दछन् ।।
नाच्छन् नाच मयूरले छमछमी बाक्ला घना जङ्गल ।
खोजे के रहँदैन यो मुलुकमा खै एकताको बल ।।
क्षेत्री व्राह्मण वैश्य शुद्र गनियौं बाँड्दैगयौं जातमा।
बाँडिन्छौं अझ राजनीति दलकै बोकेर स्वार्थीपना ।।
स्वार्थी बेस्कन बन्दछौ यदि भने झर्छौं अझै झन् तल ।
नेपालीपन बर्सिएर झरियो खै एकताको बल ।।
धर्ती शान्त सजाउने मन भए जागेर उठ्नोस् सब ।
तन्नेरी वय फाल्नुछैन गतिलो गर्ने गरौं सम्भव ।
लागौं हात समाउँदै प्रगतिमा मिल्नेछ मीठो फल ।।
पाई सुन्दर स्वर्ग नर्क हुन गो खै एकताको बल ।।
✍️ चूडा निर्भीक

