पूर्वमा सूर्य उदायो
बिहानी लाली किरणसँगै
सिरसिर बतास चल्यो
सल्लाका रूखहरू सुसाए
गुराँस मुस्कराए
बगैँचामा फूलहरू फुले
सुन्दर फूलहरू
मुस्कानको परिधिमा रमाए
म पनि मुस्कुराएँ
मुस्कुराइरहेको फूलझैँ
सौम्य बगैँचामा
संरक्षणको पर्खाल लगाएँ
बगैंचा गोडमेल गरेँ
सिर्जनाको फूलहरू रोपेँ
फूलहरू हुर्काउने र फुलाउने
प्रयासमा लागेँ
र निरन्तर लागी नै रहेँ !
जिन्दगीको गन्तव्यमा
यो जिन्दगीले काँचुली फेर्यो
अनेक मोडहरूमा
अनुभवका अनुभूतिहरू संगाल्दै
यात्रामा मुस्कुराउँदै
एउटा फूलको जस्तै गरेर
यो जीवनले धरतीबाटै
अवकाशको बाटो रोज्यो
आफैले गोडमेल गरेका
रचनाका फूलहरू ओइलिएर
भुँइमा झरे
बोटबिरुवा मुर्झाएर
भावविह्वल भए
वातावरण मौन रह्यो
मनको सुन्दर आकाशमा
सन्नाटा छायो
खोलाहरू सुसाए
कोइलीहरू विरहमा डुबे
सारा चराहरू
शोकाकुल अवस्थामा भए !
दुई दिनको जीवनको गन्तव्य
अन्ततः उही घाट त रहेछ
यो जिन्दगीले
धरतीबाटै अवकाश लिएपछि
सप्तकर्णालीको तीरमा
म र मेरो शव
चितामाथि जलिरहँदा
म चाहन्थेँ कि
म जीवित छँदा
षड्यन्त्रका तानाबाना बुनेर
जालमा पार्न खोज्ने
ती गोहीहरूले आँसु नझारून्
तर आज मेरो मृत्युमा
तिनै गोहीहरूले
चितामाथि मेरो शव जलेर
एकातिर खरानी हुँदा
अनि अर्कोतिर
शव जलेर धुवाँमा बदलिँदा
आखिरमा
तिनै गोहीहरूले
क्रमशः
आँसु झारिरहेका छन् !
- आर्त अकुलीनलम्कीचुहा २, देवाश्रम, कैलाली