‘जीवन, कला र अनुभूति’ – कविता

✍️आर्त अकुलीन

हो जीवनसँगै
तिमी पनि त मुस्कुरायौ
भिरहरूमा फुल्यौ
कहिले हर्षविभोर भएर हाँस्यौ
बेली र चमेली बनेर
पाखा र पहराहरूमा फुल्यौ
लालीगुराँस बनेर
दिनभित्रको दिल झैँ
उच्च हिमालमा मुस्कुरायौ
हिऊँचुली बनेर
फेवामा रमाएर पौडी खेल्यौ
माछापुच्छ्रे बनेर
कहिले झरना जस्तै
कहिले रारा जस्तै बनेर
कञ्चन बन्न सिकायौ
पवित्रताको अनेक पाठ पढायौ
जीवन यात्रामा
यात्रा गर्न सिकायौ
एक सफल यात्री बनेर
मुसुक्क मुस्कुराउँदै
सहज तवरले जिउन सिकायौ
बिहानी लाली बनेर
शीतलता दियौ
वर पीपल चौतारीमा
चिसो पवन बनेर
रातको चाँदनी बनेर
मुस्कुराउने कोसिसमा
जीवनको बाँच्ने कला सिकायौ
र सिकायौ
जिन्दगीको रङ्गमञ्च
रङ्गमञ्चीय कलाकारीता
जहाँ
हाँस्न सिकियो
अनि मुस्कुरउन सिकियो
र सारमा
बाँच्न सिकियो
अनुभव र अनुभूतिहरूमा
निरन्तर खुसीले रमाउन सिकियो
सायद
यही नै जीवन हो 
सुन्दर कला हो
अनि अनुभूति पनि … !