“सभासद” (कविता)

  • ३२ श्रावण २०७८, सोमबार १४:३७ मा प्रकाशित
  • निम बहादुर थापा, कवि

    मलाई गन्तब्यमा पुराउने भर्याङ
    स्वइच्छाले चल्नका लागि
    प्रमाण दिने मतदाता
    मेरा कुरा सुनिदिने श्रोता
    मलाई अघि पछि घेरेर
    मौरीको रानो बनाउने तपाईँहरु,
    त्यसैले, तपाईँलाई जनता भनिन्छ,
    र म, माननीय “सभासद” ।

    मलाई राजनीतिक दलले
    चुनाव लड्न टिकट दिन्छ
    जनतालाई यसो यसो भन्नु लेखेर दिन्छ
    म पर्चा पढेर सुनाउँछु
    घोषणा पत्र भन्छन् त्यसलाई
    ती प्रतिबद्धताहरु पूरा गर्नु पर्छ कि पर्दैन ?
    मलाई थाहा छैन,
    तपाईँहरु त झन जान्नै चाहनु हुन्न
    किन कि, तपाई आफै
    सार्वभौमसत्ता सम्पन्न नागरिक हुनुहुन्छ
    र म, काठमाडौं पुगेको “सभासद” ।

    पम्पले तेल फ्रिमा दिन्छ
    बसले तपाईहरुलाई फ्रिमा बोक्छ
    होटलले खाना फ्रिमा खुवाउँछ
    गार्मेण्टले चुनाव चिन्हसहितका
    क्याप र भेष्टहरु फ्रिमा बाँड्छ
    पर्चा पम्ल्पेटहरु फ्रिमा छरिन्छन्
    यिनीहरु किन यसरी फ्रिमा सेवा दिन्छन् ?
    म सार्वजनिक गर्न आवश्यक ठान्दैन
    तपाईहरु त अनभिज्ञ नै हुनुहुन्छ
    कि न कि, तपाई स्वस्तीक छाप हो,
    र म बे–लगाम “सभासद” ।

    तपाईहरुलाई थाहा छ,
    चुनावको केही दिन अगाडि
    घर घरमा मेला लाग्छन्
    झुप्रादेखि महलसम्म
    खुशीका पुलिन्दाहरु बाँडिन्छन्
    जनताका नाममा टाउकेहरु
    कोही बेचिन्छन्, कोही किनिन्छन्
    कहाँबाट आउँछ, किनबेच गर्ने पैसा ?
    तपाईहरुलाई किन जान्नु पर्यो र ?
    त्यसको हिसाब म मन्त्री भएपछि मिलान गर्ने छु
    किन कि, म त्यसैका लागि
    राजनीति गरेको माननीय “सभासद” ।

    तपाईँले चाहेजस्तो भाषा
    संस्कृति, इतिहास, पूरातत्व
    सार्वभौमिकता, स्वाधीनता र असंलग्नताको
    रक्षा गर्ने ठेक्का मैले लिएको छैन
    हुन त, म प्रमाणित जनप्रतिनिधि नै हो,
    तर मैले तपाईँ जनताको होइन,
    राजनीतिक दल र अदृष्य शक्तिको
    प्रतिनिधित्व गरिरहेको छु
    किन कि म उनैको आज्ञापालक
    माननीय “सभासद” ।

    लनपा–३ बनगाउँ देउखुरी

    Leave a Reply