कविता
हौ भने मानब तिमि,गर्ने गर परोपकार ।
देखिने थोक सबै जिबमा राख सरोकार !!
हुन्न जहाँ दया र मायाँ, छैन त्यहाँ सदगुण ।
लिने गरौं गुण पोषण, हटाउन दुर्गुण ।।
क्रोध नै हो फुट ल्याउने, समाजिक बैभब ।
दृष्टि देउ पबित्र मनको, हे माँता सदैब ।।
समृद्ध हुन्छ मानिस जब, लोभ त्याग्छ जसै ।
लोभ छ अति नै जसमा,सम्मान त्याग्छ त्यसै ।।
छैन केहि दिन्छ थोरै, हजार हुन्छ त्यो सुन ।
बिर्सन्न कबै उसले, महान तिम्रो त्यो गुण ।।
पुजा कर्म तिर्थ मात्र, भजन हुन भाषण ।
जो गर्छ दान पुर्ण त्यो, धर्म हुन्छ आभुषण ।।
१२ साउन २०७७