पञ्चाङ्ग लेखन शृङ्खला- १७३

  • १९ मंसिर २०८२, बिहीबार १०:०३ मा प्रकाशित
  • “पाँचै तत्व पाँचै विकार पञ्चाङ्ग नै ठिक आधार”भन्ने मूल नाराका साथ पञ्चाङ्ग लेख्दै आएका छौं।यही सिलसिलामा साप्ताहिक पञ्चाङ्ग भाग: एकसयत्रितरौऔ अभ्यासमा हामी पुगेका छौ। सम्पूर्ण पञ्चाङ्ग स्रष्टाहरुमा अनुरोध छ।
    अभ्यास पाठशालाको अभ्यास शृङ्खला दर्ता पछिको भाग :-१७३———-

    विधा :- पञ्चाङ्ग

    अभ्यास गर्ने स्थान :- पञ्चाङ्ग अभ्यास पाठशाला

    मिति:- २०८२/०८/०१

    पञ्चाङ्ग वा समपञ्चाङ्ग लेखि बुधबार बेलुका ०९ बजेसम्म पठाउनु हुन अनुरोध छ।

    ……………………………………….

    प्रशिक्षक:-

    ……………

    सोमनाथ लुइटेल

    गुणनिधि घिमिरे

    सुशीला पौडेल

    ………………………

    भाषा शुद्धीकरण:-

    ———–

    भवानी घिमिरे

    पशपती राई

    सङ्कलक :-

    ———-

    दुर्गा रिजाल आचार्य

    संयोजक:-

    =====

    पञ्चाङ्ग साहित्य समाज नेपाल ======================

    अक्षर सङ्ख्या:- [बराबरी]

    अनुप्रास :- आफुखुसी

    स्थायी :- अनिवार्य

    पञ्चाङ्ग:०१

    बाहिर देखाउन ठिक्क पार्ने धेरै छन्
    दिलमा तिखा वचनले मार्ने धेरै छन्
    सक्छौं घरभित्र राम्रो गर्ने गर सधैं,
    सयौ चोटी मारेर झारा टार्ने धेरै छन्
    संसार जितेर घरमा हार्ने धेरै छन्।

    -सुशीला पौडेल

    पञ्चाङ्ग:०२

    “””””””””

    कुकुरको कुन राैँ र के जाती छुटिदैन हजुर
    बाँदरको खानेकुरा कहिले भुटिदैन हजुर
    कलियुगमा संस्कार र संस्कृति क्रमश: हरायो
    हिजोआज सक्कली र नक्कली खुटिदैन हजुर
    गल्ती गरेपनि बच्चालाई त!कुटिदैन हजुर ।

    -प्रद्युम्न चालिसे

    पञ्चाङ्ग:०३

    हाड र नसामा लागेको घाउ सानो हुँदैन
    फूर्फुरे बैँसमा चढेको भाउ सानो हुँदैन
    कुनै कुनै चिज सानो सम्झनुनै गलत हो,
    धेरै कुर्द फेलापरेको दाउ ‌ सानो हुँदैन
    मिहेनतले कमाएको ‌ नाउ सानो हुँदैन ।

    ✍️अच्युत घिमिरे,

     सर्पाङ, भुटान🇧🇹

    पञ्चाङ्ग,:०४


    आफूलाई राजा मानेर मलाई रानी बनायौ
    प्रेम गर्न नजान्नेलाई मायाको खानी बनायौ
    आज आएर दोबाटोमा छाडी गयौ टाढा तिमी,
    रोएर कै’ले नथाक्ने बच्चा भन्दा सानी बनायौ
    मुटुमा चोट दिई आँखाको आँसु पानी बनायौ।


    मल्ल लक्ष्मी श्रेष्ठ
    मेची किनार
    बिर्तामोड झापा

    पञ्चाङ्ग:०५

    भ्यागुतो कहिले पो माछा बन्छ र पानीमा छेकेर पनि
    गरिबीको दिन नआउने रैछ भाग्यमा लेखेर पनि
    भगवानले त अन्याय गर्दैनन् भन्ने सुनेकी थिए,
    आखिर नमर्नै रैछ जन्मिदै जङ्गलमा फेकेर पनि
    नदेखेको झैँ गर्दछन् दु:ख पर्दा आफ्नाले देखेर पनि।

    -दुर्गा आचार्य