“पाँचै तत्व पाँचै विकार पञ्चाङ्ग नै ठिक आधार”भन्ने मूल नाराका साथ पञ्चाङ्ग लेख्दै आएका छौं।यही सिलसिलामा साप्ताहिक पञ्चाङ्ग भाग:अन्ठाउन्नमा हामी पुगेका छौ। सम्पूर्ण पञ्चाङ्ग स्रष्टाहरुमा पञ्चाङ्ग लेख्नु हुन् हार्दिक अनुरोध छ:
अभ्यास पाठशालाको अभ्यास शृङ्खला दर्तापछिको भाग :-५८ (अन्ठाउन्नौं)——————————-
विधा :- पञ्चाङ्ग
अभ्यास गर्ने स्थान :- पञ्चाङ्ग अभ्यास पाठशाला
मिति:- २०८०/०५/११गते
भोलि बेलुका ०९ बजेसम्म पञ्चाङ्ग वा समपञ्चाङ्ग पठाउनु हुन् अनुरोध छ।
……………………………………….
प्रशिक्षक:-
……………
गुणनिधि घिमिरे
घनश्याम पौडेल
तोयानाथ सुवेदी
………………………
भाषा शुद्धीकरण:-
———–
जमुना आचार्य
भवानी घिमिरे
पुष्पा नेपाल सुवेदी
सङ्कलक :-
———-
दुर्गा रिजाल आचार्य
संयोजक:-
सोमनाथ लुइटेल “रवि पाल्पाली” ======================
अक्षर सङ्ख्या:- [बराबरी]
अनुप्रास :- आफुखुसी
स्थायी :- अनिवार्य
………………………………………………
पञ्चाङ्ग:०१
गरिबीले पार्नुसम्म चपेटामा पारेको छ।
यहाँ भोको पेटमा दिनहुँ मान्छे मारेको छ।
हुने खाने, हुँदा खानेमा धेरै भिन्नता हुँदा,
संघर्ष गर्ने ठाउँ जताततै नै टारेको छ।
मान्छे आफैले आफ्नो भाग्य सराप्दै हारेको छ।
सुशीला पाैडेल
पञ्चाङ्ग:०२
खुसी खुसी मन हुँदा ।
हृष्टपुष्ट तन हुँदा ।
चार जना अघि पछि,
छ हातमा धन हुँदा ।
हरियाली वन हुँदा ।
भवानी घिमिरे
सर्लाही ।
पञ्चाङ्ग:०३
अक्षर-१५
ठगेको भरमा जिन्दगी चलाउछन् यहाँ ,
बाचेर मान्छेले रहर जलाउछन् यहाँँ।
सधैँ मारेर आशाहरु खुम्चियको मन,
मन हो अनेक कुराले गलाउछन् यहाँँ,
श्रमले कौसी खेती पनि फलाउछन् यहाँ।
दुर्गा आचार्य
मोरङ
पञ्चाङ्ग:०४
दुनियाँले गर्नु गरेको छ।
आफ्नै मात्र पेट भरेको छ।
मानिसको जीवन अजीब,
प्रगतिमा आँखा तरेको छ।
अरु भन्दा माथि परेको छ।
ह्यारिस
पञ्चाङ्ग:०५
जातीय द्वन्द हुने हावा चल्न थाल्याे यहाँ।
चाेक चाेकमा फेरि आगाे बल्न थाल्याे यहाँ।
कानून विराेधीलाई कार्वाही नगरेर,
कतिकाे सवारी साधान जल्न थाल्याे यहाँ।
शाशक सत्य लुकाएर छल्न थाल्याे यहाँ।
नवराज भट्ट
कञ्चनपुर
पञ्चाङ्ग:०६
प्रगति हुनेबेला कसैले रोक्न सकिँदैन।
अतिवादी आडम्बरीलाई बोक्न सकिँदैन।
नीति होस् वा नैतिक ज्ञानहुनु पर्छ हामीमा,
अनायास नबुझ्नेलाई त ठोक्न सकिँदैन।
परम्परा भनेर कहिले घोक्न सकिँदैन।
✍️सोमनाथ लुइटेल “रवि पाल्पाली”
पञ्चाङ्ग:०७
झिल्को है फाली जंगल बलायौ यहाँ।
सित्तैमा गाली मनमा जलायौ यहाँ।
उघार्न कति गार्हो चेतनाको ढोका ,
पाकेको बालीमा हावा चलायौ यहाँ।
आशाका पालीमा खम्बा गलायौ यहाँ।
सुस्मिता अधिकारी
पञ्चाङ्ग:०८
सम्झनामा को याद छैन भएँ बिरानी।
मुटु भयो छिया छिया नै सएँ बिरानी।
कति घुम्छौ माया छैन के लाज पचायौ,
पर्खिबसेँ तिमी आएनौ गएँ बिरानी।
गरीबको महल छैन तएँ बिरानी।
बेदु न्यौपाने
काठमाडौँ ❤️
पञ्चाङ्ग:०९
विकृती र बिसङ्ती मात्र फल्न थालेको छ यहाँ।
जातीय दङ्गा हुने हल्ला चल्न थालेको छ यहाँ।
चार जात छतिसबर्णको फूलबारी के भा खै ,
सडक सडकमा गाडी जल्न थालेको छ यहाँ ।
सरोकारवाला सत्यता छल्न थालेको छ यहाँ ।
दुर्गा भट्टराई
मोरङ
पञ्चाङ्ग:१०
फेर्दा फेर्दै त्यो सास हराउनु कस्तो अचम्म।
मान्छेदेखि मान्छे लौ डराउनु कस्तो अचम्म।
जिउँदोमा सबैलाई हसाउदै हिड्ने मान्छे,
मरेपछि बोल्नु न कराउनु कस्तो अचम्म।
मसान घाटमा बर्बराउनु कस्तो अचम्म।
बुद्धिमान दनुवार ( सुरुङ्गेली कान्छो )
कनकाई ४ झापा
पञ्चाङ्ग:११
जसले पनि हल्लाएर देश कमजोर बनाए हजुर।
हल्लाएर बेसरी आफैंलाई बहादुरी भनाए हजुर।
यो देशलाई थामौ न भन्ने त म एक्लैछु कोहि सुन्दैनन् खै,
बरु मेरै विरुद्धमा पो लागेर खोइरो खनाए हजुर।
यहाँ दलालको वास आयो देशभक्त चैं गनाए हजुर।
-पशपति राई खोटाङ ।
पञ्चाङ्ग:१२
नाग देव आज तिम्रो पूजा गरेँ मैले ।
धूप दीप चढाइ सरण परेँ मैले ।
पक्कै पनि दुःखका ती मेरा दिन गए,
विश्वासको भेटी राखी माथ धरेँ मैले ।
तिम्रै नाम शब्दमा किर्तन भरेँ मैले ।
पञ्चाङ्ग :१३
जनैको महत्व हराउँदै गयो ।
विदेशी चलन भराउँदै गयो ।
आजभोलि बाटो युवाको अलग ,
जनै लाउन नि डराउँदै गयो ।
कुसंस्कार मन पराउँदै गयो ।
सरिता सेढाइ धादिङ
पञ्चाङ्ग:१४
साेचेकाे जस्तो जिन्दगीमा कसकाे नै भाछ र।
भाेली के हुँदैछ भन्ने कसलाई पाे थाछ र।
जिउने क्रममा हाँसाे राेदन आइरहँदा,
एकसराे लुगा भन्दा बढी कसले लाछ र।
धनीले नि एकपेट भन्दा बढी के खाछ र।
उर्मिला के.शी.
धनकुटा
पञ्चाङ्ग:१५
गाउँ सहरमा छाएको तिज पर्व।
दिदीबहिनीमा लाएको तिज पर्व।
नेपाली महिलाको याे महानचाड,
वेदनाका गीत गाएको तिज पर्व।
रमाउने मौका पाएकाे तिज पर्व।
शोभा आचार्य गौतम
काठमाडौँ
पञ्चाङ्ग:१६
पर्व अाउँछ तिजको फुर्काएर मन।
दुःख पीडा पोल्टा भित्र सुर्काएर मन।
साथीसंगी अामा बाबा भेट दाजुभाइ,
मिल्दछ मीठो अानन्द लुर्काएर मन।
बितीजान्छ दुई दिन खुर्काएर मन।
होम प्रसाद नेउपाने
धरान,सुनसरी।
पञ्चाङ्ग:१७
खाली गाेडाले मसिनो ढुङ्गामा टेके पछि
दुःखाई थाहा भयो गरिबीले सेके पछि ।
जिन्दगीमा खुसी किन चाहिन्छ भन्थे सबै ,
अझै दुख्ने भयो भाग्य पर्दाले छेके पछि।
संघर्ष मैदानमै नियतिले लेटे पछि।
मीना देबकाेटा सर्लाही