काठमाडौ। साप्ताहिक ‘टुक्का माथि टुक्का’ व्यङ्ग्यात्मक टुक्का लेखनको ६६ औँ शृङ्खला यही पौष १६ गते शनिबार सम्पन्न भएको थियो।
अभ्यासमा नेपाल लगायत विश्वका ७० जना नेपाली भाषी टुक्काकारहरूको सहभागिता रहेको कार्यक्रम संयोजक/ प्रशिक्षक एवम् टुक्का साहित्य समाजका उपाध्यक्ष वसन्त अनुभवले बताउनुभयो । टुक्का साहित्य समाजको आयोजनामा उक्त शृङ्खला विगत लामो समय देखि नियमित रूपमा सञ्चालन हुँदै आएको छ।
टुक्का कविताको उन्नयन, विकास र प्रवर्द्धन गर्ने हेतुले समाजले विविध किसिमका कार्यक्रम गर्दै आइरहेको छ । टुक्का लेखनमा पृथकता एवं फरकपन भित्राउने सिलसिला अन्तर्गत यस शृङ्खला सञ्चालन गरिदै आएको समाजका संस्थापक अध्यक्ष, टुक्का प्रवर्तक एवम् कार्यक्रमका परिकल्पनाकार ताराप्रसाद चापागाईंले बताउनुभयो ।
टुक्का लेखनका लागि एक व्यङ्ग्यात्मक टुक्का राखिने र त्यसैमा आधारित रहेर गहन भावको एक एक टुक्का सहभागीले राख्नुपर्ने संयोजक अनुभवले जनाउनुभयो ।
‘टुक्का माथि टुक्का’ व्यङ्ग्यात्मक टुक्का लेखनको ६६औँ शृङ्खलाको लागि प्रतिनिधि टुक्काको रूपमा समाजका उपाध्यक्ष वसन्त अनुभवले समसामयिक विषयमा लेख्नुभएको व्यङ्ग्यात्मक टुक्कालाई राखिएको संयोजक अनुभवले बताउनुभयो ।
अभ्यासका लागि राखिएको प्रतिनिधि टुक्का
दायाँबायाँ यताउता, पोल्टाभरि टनक्कै थियोे,
लोभले भुइँको टिप्दै थिएँ पोल्टाको खसिदियो ।
वसन्त अनुभव
घोराही, दाङ
सहभागी टुक्काकारहरूले अभ्यासका क्रममा सृजना गर्नुभएको टुक्काहरू
[१]
भन्छन् लोभले लाभ हुन्छ लाभले विलाप,
न भुइँमा न पोल्टामा फाटेपछि मिलाप ।
🌑वसन्त अनुभव
घोराही, दाङ
[२]
दिन र दशा लागेपछि जिन्दगी नै हुन्छ सखाप,
सुध्रन्न भाग्य बिन्ती भाउले जति गरे नि विलाप ।
🌑बिना घिसिङ
[३]
लाेभले लाभ लाभले विलाप,
कहिले हर्ष कहिले मिलाप ।
🌑बालाराम शर्मा
[४]
लोभको भाँडो अल्झियो तीखो काँडामा,
पोखियो सबै न भुइँमा न भाँडामा ।
🌑भुपेन्द्र राना मगर
धादिङ
[५]
सँगै बसौँ भन्दाभन्दै डाँडै काटेछ,
कतै छिटै निष्ठुरीको मन फाटेछ ।
🌑राजेन्द्र बस्नेत रप्तार
[६]
बुढेसकालमा धेरै खान जोगी बनेको थिएँ ,
जोगी बनेको भोलिपल्ट हात धोएर नै दिएँ ।
🌑बेदु न्यौपाने
काठमाडौ
[७]
यता उता साेरसार गर्दा पाेल्टाेभरि भयाे,
लाेभ धेरै गर्न खाेज्दा भाग्य सबै टुटी गयाे ।
🌑ताराप्रसाद चापागाईँ
धुनिबेसी
[८]
लोभी मान्छेहरू सधैँ लोभकै चक्करमा नै अघि सर्छन्,
अरू कसैलाई दिन चाहँदैनन्, सिर्फ आफ्नै दुनो भर्छन् ।
🌑कबिताहरी
सुन्दर हरैंचा नगरपालिका १ मोरङ
[९]
माया थियो छाया थियो लिसोपासो टाँसी,
अरू जे भन्दै गरून् गयो लगन गाँसी ।
🌑होम प्रसाद नेउपाने
धरान,सुनसरी ।
[१०]
लोभको भाँडो हुन्छ उल्टो,
दानीको भाँडो हेर सुल्टो ।
🌑ओमकार विश्व
[११]
लोभी थियो मन तिम्रो पोल्टाभरि धन,
जिद्दी गरेर नछोड्दा गुम्यो मित्र जन ।
🌑भगवती दवाडी
झापा
[१२]
कति साह्रो माया लाग्या होला भुइॅको झर्दाखेरि
लोभ लालच हराउला मुखकै खोसिॅदा फेरि ।
🌑राजेशराज गड्तौला
रतुवामाई- १०, मोरंग
हाल- प्रवास
[१३]
लोभले लाभ लाभले विलाप भनेझैँ भयो,
अरूको भाग खान खोज्दा भएको पनि गयो
🌑सरिता सेढाई
धादिङ
[१४]
दम्भले गर्दा आफन्तभित्र सम्बन्ध टुटायौ,
लोभले होला भएको पनि सर्वस्व लुटायौ ।
🌑आर्त अकुलीन, कैलाली
[१५]
लागेपछि मात जनाइहाल्छन् जात,
नीति एत्रैसिती बजाइहाल्छन् भात ।
🌑सच्यूत राज उप्रेती ” भुम्लुले”
भम्लुटार ८ काभ्रे पलाञ्चोक ।
[१६]
लाेभीकाे भाँडाे उभिण्डाे फुस्राे कुभिन्डो,
दुध दुही ल्याउँदा चुँडियाे उझिन्डो ।
🌑शम्भु गजुरेल
[१७]
धेरै नै मीठो लाग्यो ‘मह’मा टाँसिएर मर्यो,
जाँदाजांँदै उसैले धेरैको बदनाम गर्यो ।
🌑सुरेशकुमार पान्डे।
दाङ घोराही १८
[१८]
जति टिपे पनि पोल्टा त हुने हो रित्तो,
पोल्टा भनेकै हो केही नअडिने भित्तो।
🌑दीपक ठटाल जलन,३१.१२.२२
[१९]
कवै हराउन्नन् वैरी र मित्रजनहरू,
सङ्गत गरी बाँच्नु छ यी धेरै मनहरू ।
🌑मदनमणि थुलुङ राई
सोलु दु.न.पा.११तिङला सोलुखुम्बु
[२०]
हिजो उता आज यता तिम्रो स्याप्प ट्याप्प,
ताक परे तिवारी छ नत्र अन्तै ल्याप्प ।
🌑लक्ष्मण गौली
[२१]
यो धन पनि कस्तो हो, जति भएपनि नपुग्ने जात,
बुझेर आनन्दले बस्नु, नत्र त पाइन्छ अरू घात ।
🌑अनुग्रह राना मगर ‘पुष्प’
पाँचखपन नपा – ६ संखुवासभा
[२२]
लोभले लाभ अनि लाभले चाहिँ विलाप हुन्छ,
पापको घडा भरिएपछि पछुताएर रुन्छ ।
🌑गंगा खड्का
बूढानीलकण्ठ , काठमाडौँ
[२३]
झुटकाे खेती नक्कली फल,
सत्यकाे भए आउँथ्याे बल ।
🌑बलराम पाैडेल
पाेखरा-१७ शितलपथ ।
[२४]
कमाउन नसकेको हैन ज्यादतीले पोल्टाभरि भयो,
बल्ल आज होस खुल्यो पैसा छ तर इज्जत सबै गयो।
🌑शंकर कार्की,
थाहा नगरपालिका ३मकवानपुर।
[२५]
अहङ्कारले आफैँलाई ठान्दै थियो ठूलो
यथार्थमा भइदियो ऊ कति धेरै लुलो ।
🌑लक्ष्मण आचार्य
[२६]
शेर रहेछ घमण्डी गर्जदै पो हिँड्यो,
हुँडारले घुमीघुमी शिकार पो गिँड्यो ।
🌑अमृत सुवेदी
रूपा ७ कास्की
[२७]
भनेकै हो अटाउँदैन बोकाको मुखमा कुभिन्डो,
अब बुझ्यौ होलानि तिमिले लोभीको भाँडो उभिन्डो ।
🌑पुष्पा सुवेदी
नेपालगञ्ज, बाँके
[२८]
धनी न धनी गरीब मन सुन्दर मुहार कुरूप बिचार रहेछ,
फरफ्यूम घसेर हिँड्छ कति कति अहंकारले गुगन्धनै भएछ।
🌑राममणी जोशी
[२९]
जता काफल पाक्यो, चरी उतै नाँचि गयो,
लोभको भाँडो चुुहिन्थ्यो, त्यही नि घोप्टो भयो ।
🌑विजयराज न्यौपाने
[३०]
जति मुठ्ठी कस्छ उति भुइँमा खस्छ,
मुठ्ठीमा अटाउने दानामात्र बस्छ ।
🌑बिके मुखिया
दार्जीलिङ भारत।
[३१]
जति जति गर्छौं कपटी मन,
हुँदैन साथ एक रत्ति धन ।
🌑टिकाराम पुन टिपु
छत्रेश्वरि गाँउपालिका २ सल्यान
[३२]
जति भएपनि मेरो मन सधैँ रुन्छ,
भरिएको पोल्टो किन सधैँ खाली हुन्छ !
🌑कमला देवकोटा
पाल्पा
[३३]
पद, पैसा अनि पावर सबै थोक ठान्यौ,
हाँडी घोप्टे प्रवृत्तिले अहिले के भो जान्यौ ?
🌑अस्मिता सापकोटा
भरतपुर ४,चितवन
[३४]
लोभी मान्छे भएर नै, सहर ध्वस्त गर्यो,
भ्रष्टचारको सिकार भई जनता मर्यो ।
🌑एवाइ प्रभात
धनकुटा हाल मोरङ
[३५]
क्या लोभी रहेछौ अति खायौ बाँडीचुँडी,
एक दिन फुट्नेछ छालाको घ्याम्पे भुँडी ।
🌑प्रेम थापा “मन”
बागलुङ
[३६]
खोज्दै गर्दा चोक्टाहरू झोलमा डुबेँछु,
टुप्पाेतिर ताक्दाताक्दै फेदमा पुगेँछु।
🌑त्रिलाेचन भण्डारी
मेचीनगर, झापा
[३७]
लोभ लालच गरेपछि चाहिँदोभन्दा धेरै,
पाएको पनि पोखिएर जान्छ लौ ! त्यतिखेरै ।
🌑बिके माकजु
भक्तपुर ।
[३८]
सबैको आस गरेपछि त्यहीँ सानो पनि पाइन,
एक्लै खान नपाएपछि सानोतिनो मैले खाइन।
🌑विक्रम तिरूवा सलिन
जुम्ला,जुम्ला
[३९]
स्वार्थकाे थैला भरेका थियाै, मित्रता गाँसीगाँसी, मित्रताको विलै नपुगी ताेडिदिएँ हाँसीहाँसी ।
🌑बासुदेव पौडेल
[४०]
अन्नको बाली झैँ टन्न थियो यसै हौसिएको,
थाहै पाइनन् बिचरीले पटुका खुस्किएको ।
🌑देवी पराजुली
[४१]
राजनीतिकाे खेलमा विश्वासघात र जालझेल,
कहिले एकातिर कहिले अर्कोतिर तालमेल ।
🌑मित्र `उराठी´
[४२]
मेरा गोरुको बाह्रै टक्का, लोभले विलाप पार्यो,
पुगेथ्यो शिखरचुलीमा, लोभैले भुइँमा झार्यो ।
🌑सरस्वती भट्ट
लमजुङ
[४३]
दुई हातमा लड्डु थियोे, खोज्यौ मुखले टिप्न
अंश वंश सबै गुमाएर , सकेनौं कोही छिप्न ।
🌑रेनुका मरासिनी
अर्घाखाँची
[४४]
कालो गए गोरो आउँछ, गोरो गए कालो,
कति एक्लै खानु मैले, अब उसको पालो ।
🌑प्रदीप के रिमाल
इटहरी, सुनसरी।
[४५]
लोभले लाभ लाभले त विलाप भइदियो,
मेरै भाग भनेको त अर्कैतिर गइदियो ।
🌑जमुना आचार्य
सिन्धुपाल्चोक
[४६]
उता खुसी बनाउन खोजे यता भयो विलाप,
यस्तै यस्तै हुँदो रहेछ कि पुन: मेलमिलाप ।
🌑रबि श्रेष्ठ
सन्धिखर्क-१, अर्घाखाँची,
हाल : बुटवल, रुपन्देही, नेपाल
[४७]
खाँदाखाँदै पस्किएको भाग हरायो,
कठै ! छट्टु स्याल देखी बाघ डरायो ।
🌑बाबुराम गौतम
गुल्मी
[४८]
अझै केही हुन्छ कि भनेर म भित्री खेल खेल्दैछु,
बुद्धिको भाडोमा बिर्को लाग्दा आज यो दिन झेल्दैछु।
🌑मन्दिरा सेढाई
मलेखु,धादिङ
[४९]
जति थैला टाले पनि नचुहिने हैन,
लोभको भाँडो केही गर्दा नि भरिदैन ।
🌑बिबस पारदर्शी
भक्तपुर -७/
[५०]
आँखाहरू गई लोभ लालचमा बस्यो,
भुइँको टिप्न जाँदा पोल्टाको पनि खस्यो ।
🌑हिमा रोका
मेहेलकुना सुर्खेत
[५१]
न त पाइयो नैतिकता, न त इमानदारी,
कार्यकर्ता अन्धा नै भए, छैन खबरदारी ।
🌑रामप्रसाद बेल्बासे ‘एक्लो यात्री’
शीतगङ्गा -५, अर्घाखाँची
हाल : बुद्धभूमि -३, कपिलवस्तु।
[५२]
जति धन भए नि नपुगेकाे मानिसलाई कहिल्यै,
उमेर पुगिसक्दा पनि पैसाको पछि लाग्छन् जहिल्यै ।
🌑शाेभा आचार्य गाैतम
काठमाडौँ
[५३]
पैसा भन्दा बेच्न लागे प्रतिष्ठा नै पनि,
नेता होडबाजि गर्छन् को बन्ने हो धनी ।
🌑घनश्याम बराल
[५४]
भोको पेटलाई तातो खिर,
समाल्न नसकी पर्यो पिर ।
🌑Prashant shahi
Kalikot.
[५५]
आउ मैयाँ माघमा बसौ घरजम गरी,
घरकाले न माने जाऔँला बसाई सरी ।
🌑सुरेन्द्र बुढा
जुम्ला
[५६]
लोभले हुन्न लाभ हजुर पापी हाम्रो मन,
मर्दा जाने खाली हात हो किन चाहियो धन ?
🌑नवशिला,
बेलबारी-२,लालभित्ती,मोरङ।
[५७]
आफैँ बनेर बाेका नदिनु पर्ने धोका दियौ नि मर्ने गरी,
यही मुख तितो र मीठो, बाेल्छ अनेक भैयो गड्यौला सरि ।
🌑रामप्रसाद पुरी
बादेल खाेटाङ।
[५८]
अग्लो रुखको टुप्पोमा पुग्न ,चढ्न मैले सुरु गरेँ
टुप्पो पुग्नै आटेको थिएँ, हाॅगा भाँचेर झन्डै मरेँ ।
🌑दिलिप राई
[५९]
काग दाइ मिठो बोल, भन्दथ्यो स्याल सो घरी,
मुख खोल्दा खस्यो मासु, खायो टप्प टिपीवरी ।
🌑रामशरण न्यौपाने
भक्तपुर
[६०]
लोभ लालचले कुहिएर फालेको खान थाले,
सम्पत्ति लुकाए थैलो भर्न भतुवा धेरै पाले ।
🌑अम्विका अधिकारी
झापा विर्तामोड
[६१]
अब पछुतो गर्नु र भन्नुको अर्थ छैन सरी,
चोक्टा खान गएकी बूढी झोलमा डुबेर मरी ।
🌑करन बहादुर शाह
डडेल्धुरा
[६२]
पूर्णिमाको जुन पनि छेक्छु भन्छ्न् उनले,
मायाको कापी बनाई लेख्छु भन्छ्न् खुनले।
🌑ममिता भुशाल
स्याङ्जा
[६३]
लोभको तिर्सना बेसरी खुर्कने,
बाँझिदा रित्तिदै पाखुरा सुर्कने ।
🌑अच्युत घिमिरे
भुटानबाट🇧🇹
[६४]
आसेपासेको भर परी सबतिर लोभ गर्नेको यस्तै हालत हुन्छ,
मुखमा आएको गाँस खान सकिएन नि भन्दै अब धुरुधुरु रुन्छ।
🌑अर्जुन प्रसाद चौलागाई
रामेछाप:-सुनापति-१
हाल:-अमेरिका,बोस्टन।
[६५]
खुड्किलाहरू पार गर्दै गर्दै विजयी हुँदै गएँ,
आफ्नै बुद्धि नपुगेर न यताको न उताको भएँ ।
🌑डम्बर थामी ‘अनुपम’
कालिन्चोक गा.पा.-६, दोलखा ।
[६६]
लोभले लाभ लाभले विलाप, नेपालीको टुक्कै महान,
पाकेको खीर छताछुल्लै भो, भोकै रहे घरका जहान ।
🌑यामनाथ आचार्य
पर्वत
[६७]
खान्न खान्न लाेकाचार भित्रभित्र पाेका पार,
एकाएक भागेर गयाे हिजाेकाे मित्र यार ।
🌑प्रद्युम्न चालिसे
भक्तपुर कटुञ्जे ।
[६८]
धेरै भाग आफूले मात्रै खान खाेज्दा,
माछाे माछाे भ्यागुताे भयाे सवै राेज्दा ।
🌑उर्मिला के.शी.
धनकुटा
[६९]
अर्काकाे लाेभ गरी मानवलाई कति पुग्छ हाेला,
लाेभ गरेर के नै पाे लानु छ र मरिजाने चाेला।
🌑सहयात्री शाेभा अर्याल
रुपन्देही १४ बुटवल
[७०]
बसेको थिएँ विजयोन्मादको अहमता साँचेर
भाग खोसेर लग्यो अर्कैले मेरो ढाडै पो भाँचेर ।
🌑रचना मोक्तान “यात्री”
नमोबुद्ध न. पा. -५, काभ्रे ।