कविता “प्रकृतिको तान्डब” सलिम मियाँ ।

  • ७ श्रावण २०७७, बुधबार ११:१९ मा प्रकाशित
  • सलिम मियाँ भोटेवर्डार, लम्जुङ ।

    आयो कस्तो माहामारी देशमा, मर्दैछन मर्दैछन सबै
    प्रकृतिले दियो दण्ड जगमा, गर्छौ कि पाप अझै।

    आए खोलिहरु उर्लि सब, बाढी आयो यहाँ
    जल नै जल छ वरिपरि, जाउँ त जाउँ कहाँ

    मध्य रातमा आयो नि बाढी, परिवार लयो सब
    बाबू आमा छैनन् नि साथमा, टुहुरो भएनि अब।

    छैन नि खेतमा तृण(दुबो या झार) कतै, लयो सबै बगाई
    सारा परिवार लग्यो आखिर, छड्यो किन मलाई।

    चिरा पर्यो जन्मभुमी मेरो, मर्नु न बाच्नु भयो
    नारायणी आइन उर्लिएर यहाँ , दिएउ किन दन्ड यो।

    पहिरोले मार्यो जनहरु यहाँ , बनेछन एउटै कबर
    रुन्छ यो मन सुन्दा मरेको, साझ बिहान खबर

    कैयौं को गयो ज्यान पुरिएर, बाकिँको उद्धार गर
    मर्दैछन मन्छे सरकार तर, बन्दैछ लाटो सरह।

    फुट्न लाए हिम ताल यहाँ , मनमा त्रास भरियो
    रुदै छिन कोइली चरी यहाँ , कस्तो पर्यो झरी यो ।

    भत्किए सयौं पुल रोडहरु, देख्दिन केही सम्भावना
    पिडा नै पिडा थपियो आझ आहो, रुदैछिन नेपाल आमा।।

    Leave a Reply