
समर्पण रम्जान ! जेद्दा साउदी अरब
२००९ मा साइट इन्जिनियरका रूपमा साउदी पुगेका भण्डारीको १७ वर्षे व्यावसायिक यात्रामा महत्वपूर्ण सफलता
साउदी अरेबिया । वैदेशिक रोजगारीका क्रममा सन् २००९ मा साउदी अरेबिया पुगेका नेपाली युवा भूपाल भण्डारीले निरन्तरको मिहिनेत, व्यावसायिक दक्षता र नेतृत्व क्षमताका बलमा आफ्नो करियरमा महत्वपूर्ण सफलता हासिल गरेका छन्।
झापाको बिर्तामोड स्थायी घर भएका भण्डारी साउदीस्थित Tasawy General Contracting Co. मा साइट इन्जिनियरका रूपमा आफ्नो व्यावसायिक यात्रा सुरु गरेका थिए। करिब १७ वर्षको निरन्तर व्यावसायिक यात्रापछि उनी अहिले कम्पनीको प्रमुख कार्यकारी अधिकृत (CEO) पछिको दोस्रो सर्वोच्च व्यवस्थापकीय पद ‘Operations Director’ को जिम्मेवारीमा पुगेका छन्।
मरुभूमिमा परियोजना निर्माणदेखि व्यवस्थापनको नेतृत्वसम्म
भण्डारीले साउदी अरेबियाको मरुभूमि क्षेत्रमा नयाँ शहर निर्माण तथा पूर्वाधार विकाससँग सम्बन्धित विभिन्न ठूला परियोजनामा काम गर्दै आफ्नो प्राविधिक तथा व्यवस्थापकीय क्षमता प्रस्तुत गरेका छन्।
साइटमा प्राविधिक जिम्मेवारीबाट सुरु भएको उनको यात्रा क्रमशः अनुभव, कार्यक्षमता र नेतृत्व भूमिकासँगै अगाडि बढ्दै अहिले कम्पनीको उच्च व्यवस्थापकीय तहसम्म पुगेको हो।
उनको करियर यात्राले वैदेशिक रोजगारीलाई केवल श्रम गर्ने गन्तव्यका रूपमा मात्र बुझ्ने दृष्टिकोणलाई समेत चुनौती दिएको छ। उचित शिक्षा, प्राविधिक दक्षता, अनुभव, अनुशासन र निरन्तर मिहिनेत भए नेपालीहरूले अन्तर्राष्ट्रिय श्रम बजारमा उच्च जिम्मेवारी सम्हाल्न सक्छन् भन्ने सन्देश उनको सफलताले दिएको छ।
‘खाडीमा नेपाली तल्लो तहकै काम गर्छन्’ भन्ने सोचलाई चुनौती
खाडी मुलुकमा कार्यरत नेपालीहरूबारे अझै पनि उनीहरू मुख्यतः तल्लो वा मध्यम तहका श्रममा मात्र सीमित छन् भन्ने धारणा सुनिन्छ। तर भण्डारीको सफलता त्यस्तो एकांगी सोचलाई सच्याउने एउटा उदाहरण हो।
साउदी अरेबिया लगायत खाडी मुलुकमा नेपालीहरू इन्जिनियर, व्यवस्थापक, सुपरभाइजर, व्यवसायी, प्राविधिक विशेषज्ञ तथा विभिन्न नेतृत्वदायी भूमिकामा कार्यरत छन्। आफ्नै व्यवसाय सञ्चालन गर्दै सफल भएका नेपाली व्यवसायीहरूको संख्या पनि क्रमशः बढिरहेको छ।
भण्डारीजस्ता दक्ष नेपालीहरूको व्यावसायिक उन्नतिले ‘नेपाली भनेको केवल श्रमिक हो’ भन्ने सीमित सोचभन्दा माथि उठेर नेपाली जनशक्तिको वास्तविक क्षमता र सम्भावनालाई हेर्नुपर्ने आवश्यकता औँल्याएको छ।
सामाजिक क्षेत्रमा पनि सक्रिय
व्यावसायिक क्षेत्रमा सफलता हासिल गरेका भण्डारी सामाजिक क्षेत्रमा समेत सक्रिय छन्। उनी राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) को प्रवास समितिअन्तर्गत प्रवासी नेपाली सम्पर्क विभाग, साउदी अरेबियाका अध्यक्ष समेत हुन्।
व्यावसायिक जिम्मेवारीसँगै प्रवासी नेपाली समुदायका सामाजिक गतिविधिमा सक्रिय रहँदै आएका उनले आफ्नो कार्यक्षेत्र र सामाजिक भूमिकाबीच सन्तुलन कायम गर्दै आएका छन्।
आफ्नो पदोन्नतिबारे प्रतिक्रिया दिँदै भण्डारीले नेपालबाट साउदी अरेबिया आउँदा व्यावसायिक करियरमा यस्तो उचाइ हासिल गर्ने कल्पना नगरेको बताए।
“निरन्तरको मिहिनेत, दृढ संकल्प र जिम्मेवारीप्रतिको निष्ठाले नै मलाई आज अपरेसन डाइरेक्टरको तहमा पुर्याएको हो। यसलाई मैले व्यक्तिगत उपलब्धिका रूपमा भन्दा पनि एउटा ठूलो अवसर, विश्वास र थप उत्तरदायित्वका रूपमा लिएको छु।” नयाँ जिम्मेवारीसँगै अझ बढी समर्पण, परिणाममुखी काम र जवाफदेहिताका साथ अघि बढ्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्दै उनले आफ्नो व्यावसायिक यात्रामा साथ दिने परिवार, गुरुजन, साथीभाइ तथा सहकर्मीहरूप्रति कृतज्ञता व्यक्त गरेका छन्।
भण्डारीको बुझाइमा नेपाली युवाहरूलाई प्राविधिक तथा व्यावसायिक शिक्षामा पहुँच बढाउन सकिए अन्तर्राष्ट्रिय श्रम बजारमा नेपालीहरूले अझ उच्च तहका जिम्मेवारी प्राप्त गर्न सक्छन्।
वैदेशिक रोजगारीमा जाने युवाहरूले केवल रोजगारी खोज्नेभन्दा पनि सीप, ज्ञान, भाषा, प्रविधि र नेतृत्व क्षमता विकासमा जोड दिनुपर्ने उनको धारणा छ।
उनको आफ्नै यात्रा पनि यसको एउटा उदाहरण बनेको छ—सन् २००९ मा साइट इन्जिनियरका रूपमा सुरु भएको करियर आज कम्पनीको उच्च व्यवस्थापकीय जिम्मेवारीसम्म पुगेको छ।
वैदेशिक भूमिमा अवसरसँगै चुनौती पनि हुन्छन्। तर आफ्नो क्षेत्रमा निरन्तर सिक्ने, जिम्मेवारीपूर्वक काम गर्ने, दक्षता बढाउने र नेतृत्व क्षमता विकास गर्ने हो भने नेपालीहरूले अन्तर्राष्ट्रिय संस्थाहरूमा पनि उच्च जिम्मेवारी प्राप्त गर्न सक्छन् भन्ने सन्देश उनको यात्राले दिएको छ।
साउदीको मरुभूमिमा साइट इन्जिनियरबाट सुरु भएको यात्रा कम्पनीको उच्च व्यवस्थापकीय तहसम्म पुग्नु भूपाल भण्डारीको व्यक्तिगत सफलता मात्र होइन, अन्तर्राष्ट्रिय श्रम बजारमा नेपाली दक्ष जनशक्तिको सम्भावनाको एउटा उदाहरण पनि हो।
उनको यो सफलता आगामी पुस्ताका नेपाली युवालाई एउटा स्पष्ट सन्देश दिन्छ—‘अवसर जहाँ भए पनि, क्षमता र मिहिनेतलाई सीमाले रोक्न सक्दैन।’

