नारायण खड्का (कविता)
तुलसिपुर १९ भाद्र
- तिम्रो जस्तै सपना,
मेरो छ, डियर
आलिसान बंगलामा बस्ने
वरिपरी कम्पाउन्ड वाला
कारमा गुड्ने
कालो सिसावाला।।
खैर, म कुनै औषधी व्यापारी परिनँ
कुनै ठेकेदार पनि परिनँ
नदी खोलाहरु दोहन गर्ने
- म जग्गा दलाली पनि परिनँ
मेरो क्रसर उद्योग पनि छैन
कुनै दलको नेता वा मन्त्री पनि भइनँ
सरकारले गाडी मोटर किनिदिने
अहिलेका जस्ता जनप्रतिनिधि पनि परिनँ ।।
म बबुरो पत्रकार!
- सधैँ अक्षरसँगको संगत
खबरसँग साक्षात्कार
त्यसैले कहाँ पाउनु कार
अनि कहाँ हुन्छ, डियर
मेरो बंगला।।
- तिम्ले कल्पना गरे जस्तो
सुनका सुर्कीले पनि बाँध्न सकिनँ
तिम्लाई जनावर बनाएर
मिनि स्कटमा सजाएर
तिम्लाई रोदी डिस्को र पार्टी प्यालेसहरु लैजान सकिनँ।।
सरी डियर, म बबुरो पत्रकार!
- म त सधैँ लखर-लखर हिड्छु
वर्षौं भो, यसरी काम गर्न लाको
तर, जागिर र भविष्यको कुनै ग्यारेन्टी छैन
अरु पेशामा जस्तो
न कुनै उपदान
न कुनै पेन्सन।।
- काम छोडेको दिन रित्तो हात फर्कियो
न सम्पत्तिमा चोर लाग्ला भन्ने टेन्सन
निकै सहज र हलुंगो मृत्यु मर्नु छ।
सुनेको छु,
- धनीहरुलाई प्राण त्याग्न निकै सकस हुन्छ रे,
अनेक हतकण्डा गरेर थुपारेको सम्पत्तिले
उनीहरुलाई ढुंगाले जस्तै
छातीमा गरुङ्गो बनेर छिच्छ रे।।
त्यसैले मलाई यही जीवन प्यारो छ
सरी डियर, म बबुरो पत्रकार!
स्राेत समाजिक सञ्जाल